سکوت خیال

من کار میخام چجوری تا یه سال دیگه طاقت بیارم

لپ تاپم فردا میرسه حداقل بااون میتونم پروژه انجام بدم

سخت میگذره ...

نقاشی شده تنها روزنه نفس کشیدن این روزای سنگین

دوباره چندروزه مریض شدم

سکوت خیال...

من خوبمالکی مثلا یه ملتی نگرانن

حس نوشتن ندارم

فردا میرم نمایشگاه کتاب

سکوت خیال...

نگاه خیسش را از پنجره گرفت و دستی روی مژه های تَرَش کشید، پلی لیست Sadness Time ـش را انتخاب کرده بود، و خب، با بالا و پایین شدن صدای خواننده قلبش بیشتر میگرفت. دوستان زیادی داشت، در و دیوار اتاقش این را فریاد میزد. با خود گفت جای چند عکس هم خالیست، باید جمعشان را جمع کند. اما، سوالش اینجا بود، سوالی که دلش داشت این بود، کدامشان دستش را میگیرند؟ وقتی اشک از چشمش می آید کدامش حسش میکنند؟ کدامشان وقتی حواسش نیست نگاهش میکنند و میفهمند در ذهنش چه میگذرد؟ کدامشان در لحظه های زندگیشان از او یاد میکنند؟ کدامشان یکباره فراموشش نمیکنند؟ اشک هایی که از چشمش میچکید ا سکوت خیال...